PatTy9irL✿
* * ฝ น * *
ฝนตกแต่เช้า
ฉันชอบสายฝนจัง
หยดน้ำเกาะหน้าต่างไหลรินรวมตัวกันจากน้ำหลายหยดเป็นเส้นสาย
ไหลร่วงจากด้านบนลงด้านล่างตามกฎแรงโน้มถ่วงของนิวตัน
จ้องมองอยู่นานเหมือนวินาทีได้หยุดลง
อยากหยุดเวลาอย่างนี้
ทิ้งตัวเองไปกับความเพลิดเพลินของหยดน้ำ
ความสวยงามที่ถูกสร้างโดยธรรมชาติ
ความงามที่ไม่ถูกแต่งแต้ม
นอนเหงา
3 คืนแล้วสิ ที่ไม่ได้ยินเสียงให้ฝันดี
3 คืนแล้วสิ ที่ไม่รู้สึกเหมือนเธออยู่ใกล้ๆ
ไม่หายแต่ไม่นึกถึง
คิดได้ว่า อยู่ในใจไม่ได้ไปนั่งเล่นที่ไหน
คิดได้ว่า เก็บเอาไว้ในใจที่เดิมเสมอ
คิดได้ว่า จะแคร์ทำไมกับการบอกให้ฝันดี
คิดได้ว่า บอกตัวเองแล้วเข้านอนซะ สายฝนไม่ทำให้ใครเหงาได้
คิดได้ว่า ไม่มีสิ่งใดทำให้เราคิดถึงใครได้ นอกจากความคิดของเราเอง
พักนี้ฝนตกบ่อยทำให้คิดถึงตัวเองอยู่เนืองๆ
คิดวนเวียนแต่เรื่องเก่าๆ
ชอบปล่อยให้ใจให้เพ้อไปกับอะไรต่อมิอะไรที่เข้ามากินใจ
บันทึกสิ่งที่ผ่านมา
หายไปหลายวันไปช่วยงานเครือข่ายจิตอาสา
ไม่ได้ช่วยในด้านของความช่วยเหลือพม่าโดยตรงแต่ก็ช่วยให้คนที่มีบทบาทในการช่วยเหลือทำงานเบาขึ้น
สิ่งที่ต้องคิด คือ ประเทศไทย ยังต้องมีมาตรการเพื่อให้ประชาชนรับทราบถึงการเตรียมตัวรับสถานการณ์วิบัติเหล่านี้
ยังต้องคิดอีกหลายอย่าง
การเตรียมตัวเฝ้าระวังไม่ใช่การนั่งในบ้านเพื่อรอพายุโถมหลังคา
ไม่ใช่การหลบใต้โต๊ะเพื่อหนีของหล่นตอนแผ่นดินไหว
ไม่ใช่การวิ่งออกนอกตัวตึกเพื่อมองโครงสร้างอาคารที่ผิดเพี้ยนไป
ยังมีอีกหลายอย่างต้องคิดใช่ไหม
เฝ้าระวังไม่ใช่การนั่งนิ่งเพื่อรอการทำลาย
สองด้านของธรรมชาติที่เราใช้กันอย่างไม่ระมัดระวังจึงให้ผลอย่างนี้
ทุกอย่างมีสองด้านเสมอ
