ณ จุดเริ่มต้น
ทำได้อย่างไร
ต่อการนิ่งเฉยอย่างไร้ความรู้สึก
เพื่อนมนุษย์นับแสนคนต้องจากไปทั้งที่เราไม่ได้ช่วยอะไรเลย
ข่าวสารถูกปิดกั้น
ความช่วยเหลือเข้าไม่ถึง
ยังเจ็บอีกเท่าไร
ยังจะติดเชื้อโรคเพิ่มไหม
ยังจะตายไปเพราะควมเจ็บปวดทรมานอีกเท่าไร
ยังต้องสูญเสียญาติมิตรอีกหรือเปล่า
ไม่มีสักคน
ไม่มีใครเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด
ไม่มีใครเกี่ยวพันทางธุรกิจ
ไม่มีใครที่ฉันเคยพูดคุย
ไม่มีใครสักคน
นิ่งเฉยได้อย่างไร
ฉันนิ่งเฉยกับการตายจากมากมายอย่างไม่น่าเกิดขึ้นนี้ได้อย่างไร
ฉันนิ่งเฉยกับการหยิบยื่นความช่วยเหลือเล็กๆ ให้แก่เพื่อนร่วมโลก
นิ่งเฉยได้อย่างไรที่จะทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำอีก
อีกครั้งแล้วใช่ไม
อีกครั้งแล้วที่เจ็บปวดเป็นทุกข์กับคนไม่เกี่ยวข้อง
อีกครั้งแล้วทำได้แค่ส่งกำลังใจไปผ่านเศษเงินก้อนเล็กๆ
อีกครั้งแล้วที่ฉันไม่ได้ช่วยในฐานะผู้ให้อย่างแท้จริง
อีกครั้งแล้วใช่ไมที่จะทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำอีก
ช้ำใจลึกๆ กับการกระทำของตัวเอง
ทำอะไรสักอย่างเพื่อเปลี่ยนแปลงการกระทำของตัวเอง
เพื่อมนุษยชาติสักครั้งคงไม่เหนือกว่ากำลัง
ลองใช้โอกาสนี้สักครั้งเพื่อคนอื่น
ฉันจะพยายามมีบทบาทสำคัญต่อเพื่อนมนุษย์
ทะลายกำแพงแก้วของตนเอง . . . สักครั้ง
การเริ่มต้นมักจะยากเสมอ แต่มันจะยากขึ้นไปถ้าไม่เริ่มทำเดี๋ยวนี้

เศร้าจัง งุงุ

เราก้อทำอะรัยไม่ได้มาก
นอกจากช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆ
:)))