ฤดูร้อนที่ฝนตก
Part #1
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยน
อารมณ์ก็เปลี่ยน
ไม่ค่อยวีน..ที่รัก (เท่าไร)
แต่ก็ยังคงบ่นเรื่องนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อยเหมือนเคย
Part #2
เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ (วันพฤหัสที่ 17 เมษา)
รดน้ำดำหัวพ่อกับแม่ ขอพรตามประเพณี ปี๋ใหม่เมือง
ไม่ได้เล่นน้ำสงกรานต์แต่นั่งรถเปิดแอร์ชมคูเมืองสนุกไปอีกแบบ
เรื่องสนุกเริ่มตั้งแต่ออกเดินทางไปดอนเมือง เกือบไม่ทัน รถติดสุดชีวิต กล้ๆ จะถึงสนามบินก็หัวเราะออกมาเหมือนคนสติแตกอย่างเมามันส์ - หลังจากบุคตั๋วไม่ถึงห้านาทีสายการบินก็เรียกขึ้นเครื่อง (โอ้ว)
ขากลับยิ่งกว่าเดิมบุคตั๋วเสร็จเห็นว่า อีกตั้งสองชั่วโมงกว่าเครื่องจะออกก็เลย ให้พ่อวนรถมารับที่ประตู เพื่อไปรับแม่จากที่ทำงาน ทำให้เกือบตกเครื่อง!!! ต้องวิ่งเปรี้ยวไปขึ้นเครื่องเป็นคนสุดท้าย พนักงานต่างวิทยุส่งข่าวต่อๆ กัน “เสื้อขาวนะ มาแล้วๆ วิ่งผ่านไปแล้ว” ผู้โดยสารต่างพากันสรรเสริญกันใหญ่เลย เอิกๆๆ (ขอบอก แอร์ไม่เข็นน้ำมาขายด้วย เหนื่อยสุดชีวิต และโดนย้ายที่นั่งจากที่จองไว้ลวงหน้ามานั่งหน้าประตูฉุกเฉิน กระเป๋าถูกโยนไว้ข้างบนทั้งหมดเผื่อเหตุฉุกเฉินจะไม่ขวางทาง แง้!! ไม่เหลืออะไรติดตัวนอกจากเงินสองร้อยกับบัตรประชาชน)
Part #3
หยุดพักสมองไปหลายวันทีเดียว
ห่างหายไปจากการทำงาน
กลับมาปั่นงานจนเมื่อยมือและปวดขา
เที่ยงคืน = ไฟมอด + ไร้อารมณ์
แอบไปนอน - ตื่นด้วยความงัวเงียกลับห้องตอนตีสอง เบลอๆ แต่ก็หัวเราะได้อีก
ชีวิตที่สนุกสนานมันดีอย่างนี้นี่เอง
Part #4
เพื่อน : ไม่ออกมาเที่ยว ท่องราตรีเชียงใหม่เหรอ
Patty : ไม่เอางะ ค่อยไปเมา กทม ดีกว่า อยู่บ้านกับแม่ดีแล้ว
เพื่อน : กทม ไม่มีภูเขาเหมือนเชียงใหม่นะ
Patty : แต่ กทม ไม่มีพ่อกับแม่ อยากอยู่กับพ่อกับแม่นะ
เพื่อน : … … … … … … …
เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่า
การปฏิเสธไม่ได้เป็นเรื่องยาก
การกระทำอะไรสักอย่างเพื่อคนที่รักเราเป็นเรื่องเล็กน้อย
ทำสิ่งดีๆ เพื่อพ่อกับแม่สักครั้ง ก็ภูมิใจมากมายแล้ว
Part #5
สวดมนต์ก่อนนอนจะได้ฝันดี
แผ่เมตตาให้คนที่เราคิดไม่ดีด้วย สามารถลดละความโกรธในใจให้มอดได้
Good Night ka!

ก้อหยุดไปตั้งหลาย หลาวัน ^^
มันน่าดีใจแทนพ่อแม่เนอะ อารมที่อยากอยู่กับพ่อและแม่หายไปไหนหมดหว่า
มิ้นท์อยากอยู่คนเดียวมากกว่า
หยุดวีนคนรักบ้างก้อดี และบ่นอุ๊บอิ๊บก้อเรื่องธรรมดาของผู้หญิงนิเนอะ
^_____________^
จงยิ้มรับกับสถานะการณ์ต่าง ต่าง,,ขอให้ผ่านพ้นไปด้วยดี
มีความสุขมาก มาก นะคะ