การมีชีวิตอยู่ของลมหายใจ
.jpg)
ตื่นตัวยามเช้าด้วยอารมณ์งัวเงีย
ตกลงที่คิดอยู่เป็นความฝันหรือความจริง
ก็ฉัน . . . มีเรื่องให้ต้องคิดตั้งแต่อยู่ในนิมิตรแห่งความฝัน
ฉันยังไม่ตื่น แต่กำลังคิดเรื่องของความจริงอยู่
เรื่องของอนาคตที่ปล่อยนิ่งเฉยมานาน
นานจนจับใจความไม่ได้แล้วว่า
“สิ่งที่เป็นเป้าหมายในชีวิตของฉันหน้าตาเป็นอย่างไร”
อาหารเช้าเตรียมไว้เพื่อบำรุงสมองวางบนโต๊ะกลมหน้าทีวี
ภาพในจอสี่เหลี่ยมบอกถึง ข่าวสารบ้านเมืองมีแต่ข่างร้ายๆ
การโจมตีกันทางวาทกรรมของนักการเมือง
พอกันที หยุดการรับข่าวสารไว้เท่านี้แล้วหันมาสนใจเรื่องของตัวเองต่อ . . .
อนาคตของฉันจะเดินทางไปทางไหนกัน
สับสนกับตัวเองอยู่สักพักใหญ่
หวาดกลัว
. . .
โอ้เอ้
. . .
ข้ออ้าง
. . .
โดดเดี่ยว
. . .
ลังเล
. . .
วนเวียน
. . .
หยุด!!
ฉันสั่งตัวเองให้หยุดคิดเสียที
แล้วเริ่มต้นก้าวออกจากภาวะไร้สติ!
ฉันอาบน้ำแล้วคิดได้ว่า
“ไม่ว่าสิ่งที่จะทำต่อไปนี้ผลจะเป็นอย่างไร ฉันจะเคารพในการตัดสินใจของตัวเอง”
และ
“จะยอมรับผลของการกระทำ”
เรื่องเศร้าอาจจะเกิดขึ้น แต่ไม่เป็นไร
เพราะสิ่งเหล่านั้นคือ
สีสันของชีวิต
ถ้าโรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างเดียว ฉันจะรู้ได้ไงว่าความเจ็บปวดเป็นไง ไม่สนุกเลย ชีวิตเรียบง่ายอย่างนั้นคงเซ็งจัดๆ
หยิบชุดสีขาวลายเพ้นตัวใหม่มาใส่ชีวิตจะได้สดใสเหมือนใหม่
มีความสุขกับตัวเองจัง
+ + บั๊บบายน้องพุงกลมเฝ้าห้องดีๆ นะ ขอออกไปท่องเที่ยวบนโลกกว้างก่อนน่ะ + +

เราปั้นได้นี่คะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราได้เลือกแล้ว
ต้องยอมรับในผลของการตัดสินใจ
ความเจ็บปวดเป็นศิลปะชั้นยอด
ที่ธรรมชาติสร้างขึ้นเพื่อทดสอบความแข็งแกร่ง
ของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆบนโลกนี้
น้องพุงกลมนี่ตุ๊กตากอดนอนแหงมๆ
ใช่มั๊ยคะพี่แพท?
สดใสยิ้มร่า
:)