PatTy9irL✿
ชีวิตต้องสู้ด้วยเมมตา
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
ฉันเดินทางด้วยขาสองข้างของตัวเองมาตลอด
เดินลำพังด้วยหัวใจเล็กๆเท่ากำมือของฉัน
เดินด้วยพลังใจที่เต็มๆ ขาดๆ
หกล้ม
ลุกยืน
สลัดฝุ่นแห่งความเจ็บปวด
เดินต่อไปลำพัง
ขาสองข้างของฉันไม่เคยอ่อนล้า
แต่
กำลังใจของฉันอ่อนล้า
หัวใจของฉันเหนื่อยล้า
ก้าวออกไปอีกครั้งด้วยหัวใจแกร่ง
++ +++++++++++++++
ไม่เคยดิ้นรนจนถึงที่สุด
เพราะฉันไม่รู้สุดท้ายจะเป็นอย่างไร
ที่สุดของฉันจึงอยู่ห่างไกล
ยอมรับไม่ได้กับความผิดหวัง
ไม่ต้องทำถึงที่สุด
เพราะ
ที่สุดของความหวังจบลงง่ายดาย
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
เพราะยังไม่ได้เอาลงเครื่องเลย T^T
เค้าว่ากันว่า
ถ้าเราคิดว่าเราป่วย ... เราก็จะป่วยไม่หาย
แต่ถ้าเราบอกว่าเราสบาย ... โรคภัยจะหายไปทันที
ดังนั้น ช่วงที่เหนื่อยล้า
ให้ลองมองตัวเองพร้อมผู้อื่นแล้วพูดว่า
"วันนี้เรายังมีโอกาสและอนาคตมากกว่าใครหลายคน"
พยายามเพื่อตัวเองและผู้คนเหล่านั้น
วันนี้
แรงใจของเราอาจจะมากขึ้นก็ได้นะคะ ^^
ขอให้ทุกๆ วันเป็นวันความรักค่ะ